”Je bent een mens vanwege de mensen die je omringen en jullie hebben mijn leven gemaakt tot een geschenk – Jos”
In Memoriam Jos Monsieurs
20-08-1952 – 26-03-2026
Op donderdag 26 maart is Jos, op zijn eigen verzoek en in het bijzijn van zijn dierbaren, rustig ingeslapen. Zijn lichaam is, geheel volgens zijn wens, ter beschikking gesteld aan de wetenschap.
Jos, die al ruim drie jaar ernstig ziek was, heeft in deze periode steeds zelf de regie in handen gehouden, precies zoals bij zijn karakter paste.
Op 8 februari 1979 behaalde Jos zijn EHBO‑diploma en werd hij direct actief als hulpverlener bij allerlei evenementen. Tijdens de herhalingslessen werd hij geïnspireerd door het spel van onze LOTUS‑leden. Dit wilde hij zelf ook graag leren. Zo behaalde hij op 12 november 1988 zijn LOTUS‑diploma en was hij bij elke opleiding en herhalingsles aanwezig in zijn rol als slachtoffer, een rol die hij met volle overgave speelde.
Maar dit was voor hem niet genoeg. Hij wilde graag zelf mensen opleiden en bijscholen als LOTUS‑instructeur. Na een pittige studie van twee jaar behaalde hij op 30 maart 1996 het LOTUS‑studieleider diploma.
Vol overgave verzorgde hij zijn lessen. Opmerkingen als “dit is niet goed” of “dat moet anders” waren nooit van de lucht. Jos was heel direct en duidelijk in zijn feedback, soms misschien wat stevig, maar altijd goed bedoeld.
Door zijn grote betrokkenheid bij de vele EHBO‑opleidingen werd Jos aangetrokken tot het vak van Eerste‑Hulpinstructeur. Ook deze opleiding rondde hij af, op 19 februari 2005, en daarmee was onze vereniging een gedreven instructeur rijker.
In de jaren 2001 tot 2012 maakte Jos bovendien deel uit van het bestuur.
Voor zijn grote verdiensten voor onze vereniging, voor LOTUS‑vereniging De Langstraat en zeker ook voor de Wandelsportvereniging Hart van Brabant Tilburg — bekend van de Nacht van Loon op Zand — ontving Jos op 28 maart 2022 tijdens onze jaarvergadering een Koninklijke Onderscheiding uit handen van de burgemeester van Waalwijk.
Een zeer verdiende erkenning voor zijn enorme inzet. Trots nam hij deze onderscheiding in ontvangst, omringd door zijn naaste familie, die terecht trots was op hem.
Ook wij als vereniging zijn trots dat hem deze eer te beurt is gevallen. Helaas werd Jos een goed jaar later ziek. In het begin was de prognose zeer zorgelijk en leek het vooruitzicht maar heel kort. Dankzij alle behandelingen kwamen er toch nog een paar jaartjes bij.
Het laatste half jaar was er echter geen uitzicht meer op een dragelijk leven, waarop Jos opnieuw zelf de regie heeft genomen.
Wij wensen zijn naaste familie, vrienden en kennissen heel veel sterkte in de komende tijd.
Ook binnen onze vereniging laat Jos een grote leegte achter, en er zal nog lang en veel over hem gesproken worden. De vele mooie herinneringen aan hem mogen ons tot troost en steun zijn.
Jos laat een grote lege plek achter binnen ons opleidingsteam, een plek die wij door gezamenlijke inzet zullen moeten opvangen.
Veel dank zijn wij hem verschuldigd.
Dat Jos moge rusten in vrede.
Namens het Bestuur en de Leden,
Simon Leijtens
Voorzitter